Πέμπτη

Η ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ . . .

Posted by ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΡΑΚΗΣ On 6:14 μ.μ.


ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ   

Γράφει ο Παύλος Σαράκης   

Ποινικολόγος                            


Ορκίστηκε προχθές η συγκυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και των ΑΝ.ΕΛ. Ένας όντως αξιοπερίεργος πολιτικός συνασπισμός. Συγκερασμός ριζοσπαστών πολιτικών από Αριστερά και Δεξιά.


Από την μία πλευρά, ο ΣΥΡΙΖΑ, ένας πολιτικός σχηματισμός με σαφέστατο και απόλυτα διακριτό αριστερό πρόσημο. Στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α συνυπάρχουν (όχι πάντα αρμονικά) κατά κύριο λόγο και κατά συντριπτική πλειοψηφία μαρξιστές διαφόρων αποχρώσεων (ευρωκομμουνιστές, σταλινικοί, τροτσκιστές κλπ), συνύπαρξη που είναι οφθαλμοφανές ότι υπαγορεύεται αποκλειστικά από λόγους ψηφοθηρικής και πολιτικής τακτικής.

Το ιδεολογικό παζλ του ΣΥ.ΡΙΖ.Α όμως το συμπληρώνει και η νεοπαγείσα αλλά ισχυρή ΠΑΣΟΚ-ική συνιστώσα. Τα «Ορφανά του Άκη και του Ανδρεα-Παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ» (Κουρουμπλής, Κοτσακάς κλπ.), ο πρώην σύμβουλος του Γ.Α.Π. Βαρουφάκης αλλά και οι «πάλαι ποτέ ανανήψαντες εκσυγχρονιστές» (Μητρόπουλος, Φωτόπουλος, Τσουκαλάς κλπ) διδάσκουν «κυβερνησιμότητα» στους συντρόφους της "Ρόζας" και της "Αριστερής Πλατφόρμας". Τώρα το πώς όλοι αυτοί οι ΠΑΣΟΚογενείς συνεργάζονται χωρίς πρόβλημα με τους διώκτες του πολιτικού τους μέντορα του Α.Παπανδρέου είναι πραγματικά πολιτικά αξιοπερίεργο. Ίσως θα πρέπει να επανεξεταστεί το απώτατο ιστορικό όριο του πολιτικού αμοραλισμού.

Και από την άλλη οι ΑΝ.ΕΛ, που η ηγεσία τους ανδρώθηκε πολιτικά στην αστική Δεξιά. Για αυτή την πολιτική πορεία και τα πολιτικά της χαρακτηριστικά πολλά μπορούν να ειπωθούν. Σήμερα όμως, αναβαπτισμένοι στην αντιμνημονιακή κολυμπήθρα έχουν απενοχοποιηθεί από κάποια «νεανικά πολιτικά ατοπήματα», ενώ ταυτόχρονα με βασικό άξονα την αντιμνημονιακή θέση προβάλουν την ανάγκη δημιουργίας ενός πατριωτικού κινήματος που θα απελευθερώσει την χώρα από τις μνημονιακές δυνάμεις κατοχής. Ένας πατριωτισμός, συνιστάμενος από διαφορετικές όμως αφετηρίες αντίληψης.

Η πολύ πρόχειρη αυτή ανάλυση τι δείχνει. Ότι πολιτικά στελέχη και δυνάμεις που προέρχονται από τον αστικό χώρο (ΠΑΣΟΚογενείς, ΑΝ.ΕΛ) με πολιτικό άλλοθι το αντιμνημόνιο αλλά πιθανότατα με κύριο και βασικό στόχο την νομή της εξουσίας συνεργάζονται με ένα αραγές οργανωτικά αλλά όχι ακόμα κατασταλαγμένο ιδεολογικά, μετακομμουνιστικό μπλοκ.

Και γεννάται αυτόματα το ερώτημα. Είναι δυνατόν αυτός ο ετερόκλητος ιδεολογικά πολιτικός-κυβερνητικός σχηματισμός να μπορέσει στην μορφή που είναι σήμερα να λειτουργήσει και να παράξει κυβερνητικό έργο; Η απάντηση είναι δυστυχώς μονοδιάστατη.

Είτε η αστική πολιτική συνιστώσα του κυβερνητικού συνασπισμού θα πάψει να υπηρετεί το αστικό αξιακό σύστημα, είτε η μετακομμουνιστική συνιστώσα θα μετακινηθεί προς την σοσιαλδημοκρατία. Δεν γίνεται διαφορετικά. Είτε η οικονομία θα λειτουργεί στο φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο (με κρατική όμως εποπτεία κυρίως για αποφυγή μονοπωλιακών ή άλλων παρασιτικών καταστάσεων), είτε με κρατική αρτηριοσκληρωτική κατευθυντήρια διεύθυνση. Δεν γίνεται να επανακρατικοποιηθεί η αγορά και να περιμένουμε να έρθουν ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα, δεν θα έρθει ούτε ένα ευρώ, γεγονός που θα διατηρήσει την τεράστια ανεργία στην κοινωνία. Οι επενδυτές αποφεύγουν όπως "ο διάβολος το λιβάνι" το ασταθές και αντιφατικό περιβάλλον αγοράς. Αν επικρατήσουν λογικές τύπου «stop στην επένδυση της Cosco στον Πειραιά» τότε είναι βέβαιον ότι δεν σωζόμαστε όχι μόνον με «κούρεμα» του δημοσίου χρέους μας αλλά και με αυτή ακόμη την ολική διαγραφή του. Γιατί απλά θα έχουμε προ-διαγράψει το μέλλον μας . . .


Αθήνα, 29 Ιανουαρίου 2015











 
www.sarakis.gr